| 個人檔案~ •♪- Mileray ♥-♫ • ~ Be...相片部落格清單 |  工具  說明 |
|
~ •♪- Mileray ♥-♫ • ~ Beautiful clear sky ♥-♫ ~~♪ อยู่ตรงหน้าเธอ อยู่เสมอมาไม่ต้องมองหา เพราะว่ารักมันไม่เคยไป ♫~
10月2日 พรุ่งนี้ก็จะสองปีแล้วว พรุ่งนี้วันเสาร์ที่ 3 ตุลาคม เรามาอยู่ญี่ปุ่นได้สองปีแล้วเย้ๆๆ สองปีจริงๆ เพราะยังไม่ได้ออกจากญี่ปุ่นไปไหนเลยยย (หนูอยากกลับบ้านนมั่งหงะ) สองปีแล้ว เร็วเนอะ ใครๆก็บอกว่าเร็ว เราเองยังว่าเร็วเลย วันนี้เจอเด็กใหม่ โอ้วว เหมือนตอนนั้นเลยเนอะ น้องบอกว่านั่งเครื่องมา พร้อมๆกับพายุ โอ้ เหมือนกันเลย ตอนเรามาก็แบบนี้แหละ สองปีที่ผ่านมา ได้อะไรมาบ้างหว่าที่แน่ๆ ภาษาญี่ปุ่นห่วยเหมือนเดิม ภาษาอังกฤษก็ไม่พัฒนา ทำแลปเรอะ เหมือนเทคนิคเชี่ยนเข้าไปทุกวัน จบโทและ ความสามารถที่เพิ่มมาคือซ่อม HPLC เบอร์สองได้แล้ว กับอ่าน NMR ได้เล็กน้อยย โฮะโฮะ ความรู้เรื่อง DNA เหมือนจะหายเกลี้ยง ได้ทำ PCR นิดๆหน่อยๆ พอให้ไม่ลืม สองปีที่ผ่านมา หลายๆสิ่งที่เกิดขึ้นรอบๆตัวเรา เสียใจบ้าง ร้องไห้บ้าง ดีใจบ้าง เฉยๆบ้าง ก็พยายามที่จะเก็บมันไว้ให้หมด ความทรงจำเหล่านี้ ทำกับข้าวมากขึ้น ไปเที่ยวเยอะเหมือนกัน ไปสกีมาสี่รอบ ก็ยังเล่นไม่ได้เหมือนเดิม ฮาๆ ไปเที่ยวคิวชู เหนื่อยแต่สนุก ไปวากายาม่า ไปฮิโรชิม่า ชิโกกุ ไปเกือบหมดแล้วนี่ เหลือทางเหนือๆ กับใต้ๆ อีกสามปีเราคงได้เจอกัน หุหุ ปีนึงที่เพิ่มขึ้นจากปีทีแล้ว เราก็ยังมีความสุขเหมือนเดิม เพราะโอซากา อบอุ่นมากๆๆๆๆๆ ขอบคุณพี่ๆเพื่อนๆ น้องๆ ที่ทำให้ที่นี้เหมือนเมืองไทย ได้กินอาหารไทยบ่อยๆ ขอบคุณคร้าบบบ เรื่องเศร้าก็อย่าไปคิดถึงมันละกันเนอะ เก็บไว้ในความทรงจำก็พอ อีกสามปี มีเรื่องที่อยากทำอีกมากมาย อยากไปดูคอน exile อยากดูคอน kobukuro อยากเจอ ryochan ไม่มีเรื่องไหนเกี่ยวกับเรื่องเรียนเลย จะเรียนจบมั๊ยหว่า สามปี สู้ๆละกัน ท้ายสุด ขอบคุณแม่กับป๊า กับอ้วนมากๆ รักที่สุดคร้าบบ 9月1日 สอบเสร็จแล้ว เย้ๆ และแล้วก็ผ่านพ้นไป สำหรับเดือนสิงหาสุดโหดสุดหิน เป็นเดือนที่ทรมานมากๆๆๆ แลกมาด้วยน้ำตา กับความท้อแท้ ท้อถอยแบบสุดๆ ถึงแม้ว่ามันจะยังไม่จบ (เหลือทีซีสยังไม่ได้เขียน) แต่ก็ถือว่าจบโทอย่าง 90% เดือนนี้เริ่มด้วย ส่งใบสมัคร Doctor (level 1) ที่ต้องเขียน abstract กะ statement ก็พอผ่านไปได้ ด้วยความช่วยเหลือจากพี่อัย พี่เน ตามด้วยส่ง abstract master (level 2) ที่แลกมาด้วยน้ำตา พร้อมกับเตรียมเก็บกระเป๋ากลับบ้าน ไม่อยากเรียนแล้ว แต่ก็ผ่านมันมาได้ หยุดโอบ้ง ก็เริ่มอ่านหนังสือเตรียมสอบ ทำข้อสอบ เหมือนจะต้องทบทวนความรู้ต่างๆมากมาย อ่านข้อสอบเก่าๆ พร้อมๆกับทำ slide สอบจบ เปิดโอบ้งมา ก็ซ้อมพรีเซนต์จบ แก้สไลค์ เตรียมสคริป จนมาถึงอาทิตย์ หฤโหด วันจันทร์ เริ่มด้วยการสอบ (level 3) สองชม กับข้อสอบสุดหิน ซึ่งเหมือนข้อสอบเก่าบ้าง ก็ทำไปสามข้อตามที่จารย์ต้องการ ถูกผิดไม่รู้ รู้แต่ว่าสอบเสร็จแล้วมันโล่งมากๆๆๆ โล่งไปได้ซักพักก็เริ่มมานั่งเครียด ถ้าจารย์ถามตอนสัมภาษณ์ว่าทำไมตอบแบบนี้ จะเป็นไงหว่า เพราะว่าตอบไปมั่วๆ เริ่มแอบเครียด วันอังคาร เริ่มเขียนสคริปพรีเซนต์ อีกรอบ บวกกับพานิคเล็กน้อย เพราะหาคำตอบตอนสอบไม่ได้ ทำไงดี วันพุธ สัมภาษณ์ (level 4) ตอน สิบโมง เราเป็นคนที่ 7 เพื่อนคนจีนคนแรกสัมภาษณ์ไปไม่ถึงห้านาที เร็วมากๆ คนต่อมาช้าหน่อย ช้าสลับเร็วไปเรื่อยๆ จนมาถึงตาเรา เจอคำถามเยอะมาก แต่ไม่เกี่ยวกับการเรียนเลยย ตอบๆไป จารย์คงคิดว่าเราบ้า แต่นะ ผ่านพ้นมาแล้ว ไชโยๆๆ สอบเข้า Doctor ได้แล้ว วันพฤหัส ครูแป้นกลับมาจากจีน เลยซ้อมพรีเซนต์อีกรอบ แล้วก็ไปซ้อมกับเพื่อนที่ห้องใหญ่ จำสคริปต์ไม่ได้เลย เลยตัดสินใจว่าจะอ่านเอาดีกว่า คืนนั้นนั่งเตรียมสไลค์คำถามถึงตีสองกว่า ได้พี่เนมาช่วยทำสไลค์ให้ใหม่ ให้สวยงามขึ้น (รักนะจุ๊บๆๆ) วันศุกร์ สะดุ้งจากเตียง หลังจากนอนไปสามชม ตื่นเต้นมาก เราพูดตอนบ่ายยี่สิบต่อจากโย กินอะไรไม่ลง พอถึงเวลา พูดผิดตั้งแต่เริ่มต้น (ก็มันตื่นเต้น) อายมากๆ แต่ก็ผ่านไปได้ ไม่รู้ดีรึเปล่า เพราะว่าตอบคำถามไม่ได้ แถมมีแค่คำถามเดียวเอง แป่ววว แต่พอพรีเซนต์เสร็จก็โล่งมาก เสร็จแล้ว จบแล้ว มารอลุ้นว่าจารย์จะโกรธป่าว แต่จารย์ก็ไม่ได้ว่าอะไรหนิ ท้ายนี้ ขอบคุณแม่กะป๊าที่ให้กำลังใจมาตลอด เหตุการณ์ร้ายๆที่ผ่านพ้นเข้ามาถ้าไม่ได้แม่กะป๊าก็คงผ่านไปไม่ได้ ช่วงสัปดาห์ที่แล้ว น้าหนูพึ่งเสียไป เสียใจมากๆ จิตใจไม่ค่อยพร้อมเท่าไหร่ที่จะเจอการสอบ แม่กับป๊าก็คงเหมือนกัน แต่ก็ผ่านมันมาได้ อ๊ะ ขอบคุณอ้วนด้วย ขอบคุณพี่อัยพี่เน ที่ต้องคอยให้กำลังใจน้องๆตลอดเวลา กลัวมันจะบ้าไปก่อน ขอบคุณที่ช่วยตรวจสไลค์ ตรวจพรีเซนต์ แก้สไลค์จนวินาทีสุดท้าย รักนะจุ๊บๆ ขอบคุณโยจัง พลอยจัง ที่ร่วมเผชิญชะตากรรมร่วมกัน คอยให้กำลังใจ ผลักดันให้เราต้องคอยกระตุ้นตัวเองตลอดเวลา สุดท้ายเราก็ผ่านมันไปได้เนอะ ขอบคุณทุกๆคนสำหรับแรงเชียร์ พี่บี พี่จี้ พี่เกด พี่เบน พี่จัน ปะป๋าทศ พี่กุ๊ก(แอบหนีกลับบ้านไปก่อน) สำหรับปาร์ตี้หลังเรียนจบ อร่อยมากๆๆ ขอบคุณทุกๆคนที่แม้ไม่ได้เอ่ยชื่อ ขอบคุณมากค่่า 8月10日 หลงรักนักร้อง เกิดอาการวัยรุ่นวุ่นรัก หลังจากที่อาการนี้เกิดล่าสุดเมื่อ ตอนดู attention please จบ หลงรักโชตะ พระเอกในละครมากๆ สืบไปสืบมารู้ชื่อว่า "เรียวจัง" หลงรักขั้นบ้า ดูละครทุกเรื่องที่เรียวจังแสดง save ทุกรูปที่มีเรียวจัง ตอนมาญี่ปุ่นถ้ามีคนถามก็จะบอกว่าชอบ "เรียวจัง" จนทุกๆคนติดภาพว่าเรารักเด็กๆค่าย johnny เหลือเกิน จริงๆแล้วมาอยู่ญี่ปุ่นใหม่ๆ ก็ได้มีโอกาสดูวงๆนึงแสดงในทีวี สะดุดตาเหลือเกินกับพ่อหนุ่มหน้าใส หน้าละอ่อนเหลือเกินเมื่อเทียบกับคนอื่นๆ ดูเด่นออกมาเลยทีเดียว รู้แต่ว่าชื่อ takahiro แต่ก็ไม่ได้กรี๊ดมากมาย ตอนไปร้องเกะ เลือกเพลงของวงนี้ขึ้นมา สายตาก็จับจ้องแต่กับพ่อหนุ่มคนนี้คนเดียว จน...หลังมันเหมือนซึมซับไปเรื่อยๆ อยู่ดีๆก็รู้สึกว่าทำไมชั้นถึงชอบตาคนนี้นักนะ รอยยิ้ม สายตา ลักยิ้ม น่ารักมากๆๆ ตอนนี้เลยบ้า นั่ง search นั่งหาการแสดง สมัครเข้าไปเวปแฟนคลับด้วยสิ แต่ก็แทบถอยออกมาแทบไม่ทัน เมื่อเจอแต่เด็กๆ สิบกว่าๆปี ฮาฮาฮา อายอ่ะอายุไม่น้อยแล้วยังบ้าดารา ไปสืบมาได้ว่า takahiro นั้นเกิดวันเดียวปีเดียวกับอิ๋มเพื่อนรัก (อิจฉาจัง) ได้คาราเต้สายดำ ที่บ้านเป็นร้านเสริมสวย เคยไปประกวดแต่งหน้าได้รางวัลชนะเลิศด้วย สุดท้ายก็มาตามฝันเป็นนักร้อง...ดีจังน้าาา มีความมุ่งมั่นมากๆๆ . . . . ชั้นมาทำอะไรเนี่ยยยยยยยยย โหมดเครียด แต่ไม่อยากทำพรีเซนต์ ไม่อยากอ่านหนังสือ (ไร้สาระมากๆๆๆๆ) 7月6日 Love @ first sight ว่าจะเขียนนานและ แต่ก็ลืมทุกที ผ่านมาตั้งนาน พึ่งจะเริ่มเขียน อ่ะแฮ่ม อ่ะแฮ่ม เรื่องมันเริ่มเมื่อ 6 ปีกว่าๆ มาแล้ววว ยังจำได้ว่าเป็นช่วงเริ่มทยอยขนของกลับบ้าน วันนั้น...ป๊าแวะมาเอาของบางส่วนกลับ ซึ่งได้แก่ กล่องใส่การ์ตูน ก็โทรขึ้นมา บอกว่ามีอะไรจะเซอร์ไพรส์ เราก็รีบลงจากห้องไปเลย ของที่จะเซอร์ไพรส์นั้น นั่งอยู่ที่เบาะหน้า แอร์เย็นฉ่ำ พอเราเดินเข้าไป ชะโงกหน้าข้ามกระจกรถไป สิ่งๆหนึ่งจะชะโงกขึ้นมาทักทายเรา... ปิ๊งๆๆๆ หัวใจเรากระตุกวูบ เมื่อได้สบตากับแววตาใสปิ๊ง ที่เงยหน้ามามองเรา ก้อนกลมๆ สีดำสลับขาว ก้นส่ายกระดุกกระดิก ตะเกียกตะกาย เอาขาเกาะกล่องที่ใส่มา เพื่อมามองหน้าเรา....น่ารักกกกกกกกกกกมากกกกกกกกกกกกกก "ป๊าๆๆ ขอตั้งชื่อว่า ดัชชี่ นะคะ" ชื่อที่อยากตั้งให้มากน้องหมามากๆ ...เงียบ สุดท้าย เจ้าตัวนี้ก็มีชื่อว่า โบโซ จูเนียร์ ชื่อตามเจ้าโบโซ หมาสุดรักของป๊าที่พึ่งตายไป (ป๊าเรา มีความคิดเป็นตัวเองสูงมากๆๆ) จากโบโซ จูเนียร์ ก็กลายเป็น จูเนียร์ (เวลาแม่ทำเสียงดุ) น้องเหนียร์ (ของพี่แป้งและพี่ตั๊บ) ไอ้เหนียร์ (เวลาโมโห) หมูเหนียร์ (เพราะมันอ้วนเหมือนหมู) ตุ๊งหนิง (เราเรียกเวลามันเขี้ยว) นับแต่วันนั้น น้องเหนียร์ก็ได้กลายเป็นลูกชายคนที่สองของบ้าน.... เป็นที่ีรักของป๊า ของแม่ (มั๊ง) พี่ตั๊บ และ พี่แป้ง เสมือนเป็นลูกบ้านนี้อีกคน 6月21日 ยี่สิบห้าแล้ววว เมื่อตอนอายุ 15 ก็คิดว่า ชั้นเป็นนางสาวแล้วเหรอนี่ ตอนนี้ 10 ปีผ่านไปแล้ว 25 แล้วเหรอนี่.... เร็วจังเนอะ คำถามที่ถามแม่ "รู้สึกยังไงบ้าง ที่เลี้ยงคนๆนึงจนอายุ 25 แล้ว" แม่ไม่ตอบแฮะ แต่สงสัยคงคิดในใจว่า "ก็หมดก็เปลืองไปมากโข" ถ้าไม่เป็นแม่คน พ่อคนคงไม่รู้หรอกสินะ ว่าการสร้างคนๆนึง ให้เดินทางมาได้ขนาดนี้ มันจะลำบากขนาดไหน ขอบคุณแม่กะป๊ามากๆๆนะคะ บอกรักไปมากขนาดไหน ก็คงไม่เท่ากับที่เลี้ยงมาได้ขนาดนี้ (กินเยอะ เรียกร้องมากสุดๆ แม่กะป๊าก็ยังตามใจ) ขอบใจอ้วน ที่โทรมาหาทั้งๆที่ตังค่าโทรศัพท์ก็ไม่ค่อยมี แถมตบท้ายด้วยการขอตังพี่เหมือนเดิม วันเกิดปีนี้ นอนอยู่บ้านทั้งวันเลย ตอนเย็นๆ พี่ๆเพื่อนๆ น้องๆ จัดงานวันเกิดให้ที่บ้านสามสาว อิ่มอร่อย มีความสุข กับข้าวมันไก่ น้ำพริกปลาทู แกงจืด รวมถึงเค้กสุดอร่อย และบัวลอยอร่อยสุดๆ เสียดายปั้นเป็นรูปหัวใจ 999 ลูกไม่ได้ (แค่ลูกเดียวก็ยอมแพ้) ขอบคุณเจ๊เน แม่ครัวใหญ่ พี่จี้ โยจัง พี่เกด พี่กุ๊ก พี่อัย พี่บี น้องอู้ดด้า พี่หมอ ป๋าเหนก พี่ทิม มากๆนะคะ มีความสุขมากๆ ขอบคุณพี่ทศ น้องจั๊ก น้องฮุ้ง พี่เด๊กซ์ พี่โทชิ ที่ยกขบวนกันมาท้ายๆ พร้อมกับ ถั่วแดงต้มโมจิสุดอร่อย อร่อยมากมากเลย ขอบคุณเพื่อนๆที่เมืองไทย ที่ยังไม่ลืมกันน้า ขอบคุณทุกคำอวยพรนะคะ มีความสุขทุกวันๆเช่นกัน ปล. แอบกลัวเบญจเพส เหมือนกันนะเนี่ย ถามเคที่ว่าคนญี่ปุ่นเค้าถือกันป่าว เค้าบอกก็ไม่ถือนะ เราก็เลยถือว่า อยู่ญี่ปุ่นคงไม่เป็นไรมั๊ง อิอิ ปล. เป็นวันเกิดที่ไม่ได้ตั้งใจจะเปลี่ยนอะไรเลย ไม่ได้อธิษฐานตอนเป่าเค้กด้วย Happy Happy Everyday 5月15日 คิดถึงบ้านจัง อยู่ดีๆ ก็คิดถึงบ้านแฮะ ก็ไม่ได้กลับบ้านมาจะสองปีแล้วนี่หนา พอได้ยินคนนู้นคนนี้กลับบ้านกันก็เลยอยากกลับบ้างจัง อิ๋มก็จะกลับ อิจฉาๆๆๆ ถึงแม้จะคุยกับแม่บ่อยๆ แต่ก็ยังคิดถึงอยู่น้าา น้องเหนียร์กินเก่ง อ้วนเป็นหมู คิดถึงแม่กะป๊า อ้วน แล้วก็น้องหมูเหนียร์ สงสัยเครียด เอิ๊กๆๆๆ แต่นะ ถึงจะปากจะบอกว่าชินเฉยๆ แต่พอไม่ได้กลับบ้านนานๆ มันก็เป็นแบบนี้นี่เอง เหมือนจะเข้าใจและ ที่ไหนก็ไม่สุขใจเท่าบ้านเรา (แต่รวมๆก็ชอบที่นี้มากกว่าอยู่ดี อิอิ) อากาศเริ่มเข้าหน้าร้อนแล้ว แต่ช่วงนี้ฝนตกบ่อยๆ เลยยังเย็นๆอยู่ แต่นรกสิงหาก็ใกล้เข้ามา พร้อมๆกับการสอบจบ สอบเข้า ผ่านพ้นช่วงนั้นไปได้ คงแฮปปี้น่าดู เวลามันผ่านไปเร็วจิงจิ้งงงงง แปปๆๆ จะจบโทและ คิดไปคิดมา ได้อะไรเพิ่มขึ้นมาบ้างนี่ อย่างน้อยก็อ่าน NMR เป็นบ้าง (ศาสตร์ชั้นสูงของการเรียนเค็มเลยนะ โยบอกมา) แต่โมเล็กกลับลืมสิ้นสนิทไปหมดแล้ว คิดถึงๆๆๆๆ กองหนังสือที่บ้าน น้องๆหนังสือเป็นไงบ้างน้าาา กลับไปคราวนี้ คงแวะช๊อปหนังสือไปที่บ้านอีกเพียบ คิดถึงต้นมะม่วงงง ฟังบรรยาย อ.ประยูรวันก่อน เค้าคิดค้นผลิตภัณฑ์ที่เอาไว้ห่อผลไม้ ทำให้มันมีสีสวยขึ้น โอ้ววว บ้านเรายังพับถุงกระดาษอยู่เลยย คิดถึงแปลงมะเขือ สนามหญ้าหน้าบ้าน กับไร่รกๆหลังบ้านน คิดถึงจัง... อยากอ่านนิยายกองใหญ่ๆๆๆๆ 1月6日 ปีใหม่อีกครั้งในญี่ปุ่นสวัสดีปีใหม่ทุกคนน้า พึ่งได้มาเขียน หลังจากไปออกกำลังขามาสามวันสี่คืน ปีใหม่ที่หยุดก็หมดไปกับสกีอีกแล้ว ปีนี้ส่งท้ายปีเก่าแบบไม่เหงากับเพื่อนๆพี่ๆน้องคนไทยกว่าร่วม ยี่สิบชีวิต ปาร์ตี้นาเบะกัยอย่างเมามันที่บ้านพี่จี้ จากนั้นก็ไปไหว้พระขอพรกัน ปีนี้คนมาเยอะสงสัยเศรษฐกิจทำพิษ คนญี่ปุ่นไหว้พระกันใกล้ๆบ้าน เจอหนุ่มหล่อด้วย อิอิ วันปีใหม่ ตื่นมาก็กินนาเบะ ของเหลือจากเมื่อวาน อิอิ อิ่มอร่อย ประหยัด จากนั้นก็ช๊อปปิ้งกันเล็กน้อยที่ซาตี้ ก่อนตอนเย็นออกเดินทางร่วมกับชาวคันไซ ไปสู่นากาโน่ วันแรกหิมะตกหนักมากมาย เล่นได้บ้างไม่ได้บ้าง วันที่สองหิมะหยุดและ มีโอกาสได้สอนให้คนอื่น แถมเค้าเล่นได้อีกต่างหาก ภูมิใจจริงๆ ไม่ค่อยได้เล่นแต่อย่างน้อยก็ได้ความอิ่มเอมใจ วันที่สามเล่นเอง ล้มเอง ฝึกขาคู่ยังไงยังไงมันก็ไม่ได้ซักที สงสัยเล่นสักสิบทีมันก็คงได้แหละ กลับมาถึงโอซากา นอนแบบหมดแรง ไม่ไปโรงเรียน วันนี้เลยได้ฤกษ์มาเช็คเมลล์ เจอเมลล์ของคนที่คิดว่าจะลืม เราก็ไม่น่าเล้ย ส่งการ์ดไปหาเค้า เค้าจะคิดว่ายังมีใจป่าววะเนี่ย เลยส่งเมลล์มาชวนเที่ยวซะงั้น เฮ้อปัญหาโลกแตกรับปีใหม แต่นะ ถ้าเ็ป็นเพื่อนกันเราก็คงไปหละนะ จบ... ปีใหม่ขอบคุณสิ่งดีๆที่ผ่านเข้ามา และขอให้คงอยู่ตลอดไป ขอให้พระปกปักรักษาคุณพ่อคุณแม่รวมถึงน้องตั๊บและน้องเหนียร์ ปีใหม่น้าคิดว่าเราคงได้ฉลองร่วมกัน่ |
|||||||||||
傳送私人訊息
訂閱 RSS 摘要
告訴朋友
新增至 Live.com
新增至您的朋友網路
註冊通知|
|
